Zihin yol bilmez.
Menzili yada güzergâhı yoktur.
Bu yüzden ilerlemekten çok döngüler yaşar.
Aynı korkulara, aynı arzulara, aynı sorulara farklı biçimlerde tekrar tekrar döner.
İnsan da zihne inandı
Menzile varması için labirentten çıkması gerekiyordu.
Bu sebeple hep bir çıkış aradık.
Çıkarsa özgürleşecekti, yoluna devam edecekti ve sonunda Mısır’a varacaktı.
Ama zihin ne yolun sahibiydi nede yolcu…
Sadece direksiyon zihindeydi.
Düşüncelerini, korkularını, seçimlerini, kararsızlıklarını izledik.
Göz önünde hep o vardı
Duvarları zihin çizdi. Çıkışı zihin aradı. Dışarıda başka bir yer olduğunu zihin varsaydı.
Biz de onunla birlikte çıkmaya çalıştık.
Oysa labirentin dışında ne olduğunu bilmiyoruz.
Belki de içi ile dışı birdir.
Belki de mesele çıkmak değil, varlığına inanmaktır.
Yolu bilmeyen zihin, yolu labirent sanmıştır.
özdeşleşme zhuangzi zihin duygu farkındalık
Zihin Belirsizlikten Neden Korkar?
Bir yanıt yazın