Korku
En son ne zaman bir şeyden korktun?İşe alınmamaktan, hastalıktan, sevdiğin birini kaybetmekten…
Korkuyu çırılçıplak, olduğu gibi hissetmeye izin mi verdin? Yoksa felsefi ve dini kalıplarla korkuya karşı kalkanlarını mı öne sürdün? Ne yaptın?
Geçmişte kaç defa zihninin korku duvarlarına çarptığını hatırlar mısın?
Bilir misin o duvarları yüzleşmemek için ördüğünü?
Zihinden özgürleşmek, duvarları yıkıp geçmektir. Denedin mi hiç bu duvarları yıkmayı?
Korku nedir sence? Zayıflık mı, yoksa insan olmanın en saf hâli mi?
Belki de yapılacak şey, daha sade, açık ve nettir:
Korkuyorum. Felsefi ve dini kalıplara sığınmadan… Korkuya teslim olmak.
Onu açıklamadan, bastırmadan, ondan kaçmadan, olduğu gibi hissetmek. Belki de bu duruş, zihnin korkuyu büyütmesine fırsat bırakmaz.
Çünkü zihin en acımasız oyunlarından birini korkuyla oynar. Korkuyu büyütür.
Peki ne zaman göreceksin?
Belki de duvarları yıkıp özgürleşmek, korkmamaktan değil,“Korkuyorum.” diyebilmekten geçer.
Bir yanıt yazın